Ansible directives review


  • در زمان نگارش پرونده‌ی PlayBook می‌توان از مواردی استفاده نمود که اصطلاحا به آن‌ها دستور العمل یا Directive گفته می‌شود.
  • بخشی از فهرست این دستور العمل‌ها به شرح زیر است :


  • دستور العمل tasks
  • با استفاده از این دستور العمل می‌توان به یک یا چند ماژول اشاره داشت.
  • یک پرونده‌ی PlayBook می‌تواند حاوی چندین دستور العمل tasks باشد.
  • به عنوان مثال کد زیر باعث می‌شود تا :
    • ابتدا ماژول ping در فرآیند اول سپس ماژول script در فرآیند دوم اجرا می‌شود.

  • نکته: در بخش‌های آینده به ماژول ping و script پرداخته خواهد شد.

  • دستور العمل handlers
  • استفاده از این دستور العمل همانند تعیین شروط برای اجرای فرایندی جدید می‌باشد.
  • به عنوان مثال کد زیر باعث می‌شود تا :
    • ابتدا بسته‌ی httpd بر روی گروهی خاص از خادم‌های تحت مدیریت نصب و راه اندازی شود.
    • سپس در صورتی که فرآیند نصب با موفقیت طی شد ، سرویس httpd راه اندازی شود.

  • نکته: در بخش‌های آینده به ماژول yum و همچنین استفاده از notify و handlers پرداخته خواهد شد.

  • دستور العمل defaults
  • استفاده از این دستور العمل همانند تعیین شروط برای اجرای فرایندی جدید می باشد.

  • دستور العمل vars
  • با استفاده از این دستور العمل می‌توان به معرفی و ساخت انواع متغیر پرداخت.
  • به عنوان مثال کد زیر باعث می‌شود تا :
    • ابتدا متغیری با نام my_command تعریف و مقدار whoami برای آن در نظر گرفته شود.
    • سپس محتویات این متغیر توسط ماژول command بر روی تمام خادم‌های تحت مدیریت اجرا شود.

  • نکته: در بخش‌های آینده به ماژول command و همچنین استفاده از متغیرها پرداخته خواهد شد.

  • دستور العمل files
  • با استفاده از این دستور العمل می توان به یک یا گروهی از پرونده ها جهت انجام کارهای مختلف اشاره نمود.

  • دستور العمل templates
  • با استفاده از این دستور العمل می توان

  • دستور العمل meta
  • استفاده از این دستور العمل همانند تعیین شروط برای اجرای فرایندی جدید می باشد.

  • به منظور مطالعه‌ی بیشتر لینک‌های زیر پیشنهاد می‌شود :


  • آزمایش شده بر روی Ansible نسخه‌ی 2.5.1
  • آزمایش شده بر روی سیستم عامل Ubuntu 18.04